8 In diebus illis iterum cum turba multa esset, nec haberent quod manducarent, convocatis discipulis, ait illis :
In illis diebus iterum cum turba multa esset nec haberent quod manducarent convocatis discipulis ait illis.
2 Misereor super turbam ; quia ecce jam triduo sustinent me, nec habent quod manducent ;
Misereor super turba quia ecce iam triduo sustinent me nec habent quod manducent.
3 Et si dimisero eos jejunos in domum suam, deficient in via ; quidam enim ex eis de longe venerunt.
Et si dimisero eos ieiunos in domum suam deficient in via quidam enim ex eis de longe venerunt.
4 Et responderunt ei discipuli sui : Unde illos quis poterit saturare panibus in solitudine ?
Et responderunt ei discipuli sui unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine.
5 Et interrogavit eos : Quot panes habetis ? Qui dixerunt : Septem.
Et interrogavit eos quot panes habetis qui dixerunt septem.
6 Et præcepit turbæ discumbere super terram. Et accipiens septem panes, gratias agens fregit, et dabat discipulis suis ut apponerent, et apposuerunt turbæ.
Et praecepit turbae discumbere supra terram et accipiens septem panes gratias agens fregit et dabat discipulis suis ut adponerent et adposuerunt turbae.
7 Et habebant pisciculos paucos ; et ipsos benedixit, et jussit apponi.
Et habebant pisciculos paucos et ipsos benedixit et iussit adponi.
8 Et manducaverunt, et saturati sunt, et sustulerunt quod superaverat de fragmentis, septem sportas.
Et manducaverunt et saturati sunt et sustulerunt quod superaverat de fragmentis septem sportas.
9 Erant autem qui manducaverunt, quasi quatuor millia ; et dimisit eos.
Erant autem qui manducaverunt quasi quattuor milia et dimisit eos.
10 Et statim ascendens navim cum discipulis suis, venit in partes Dalmanutha.
Et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha.
11 Et exierunt pharisæi, et cœperunt conquirere cum eo, quærentes ab illo signum de cælo, tentantes eum.
Et exierunt Pharisaei et coeperunt conquirere cum eo quaerentes ab illo signum de caelo temptantes eum.
12 Et ingemiscens spiritu, ait : Quid generatio ista signum quærit ? Amen dico vobis, si dabitur generationi isti signum.
Et ingemescens spiritu ait quid generatio ista quaerit signum amen dico vobis si dabitur generationi isti signum.
13 Et dimittens eos, ascendit iterum navim, et abiit trans fretum.
Et dimittens eos ascendens iterum abiit trans fretum.
14 Et obliti sunt panes sumere ; et nisi unum panem non habebant secum in navi.
Et obliti sunt sumere panes et nisi unum panem non habebant secum in navi.
15 Et præcipiebat eis, dicens : Videte, et cavete a fermento pharisæorum, et fermento Herodis.
Et praecipiebat eis dicens videte cavete a fermento Pharisaeorum et fermento Herodis.
16 Et cogitabant ad alterutrum, dicentes : Quia panes non habemus.
Et cogitabant ad alterutrum dicentes quia panes non habemus.
17 Quo cognito, ait illis Jesus : Quid cogitatis, quia panes non habetis ? Nondum cognoscetis nec intelligitis ? Adhuc cæcatum habetis cor vestrum ?
Quo cognito Iesus ait illis quid cogitatis quia panes non habetis nondum cognoscitis nec intellegitis adhuc caecatum habetis cor vestrum.
18 Oculos habentes non videtis ? Et aures habentes non auditis ? Nec recordamini,
Oculos habentes non videtis et aures habentes non auditis nec recordamini.
19 Quando quinque panes fregi in quinque millia ; quot cophinos fragmentorum plenos sustulistis ? Dicunt ei : Duodecim.
Quando quinque panes fregi in quinque milia et quot cofinos fragmentorum plenos sustulistis dicunt ei duodecim.
20 Quando et septem panes in quatuor millia ; quot sportas fragmentorum tulistis ? Et dicunt ei : Septem.
Quando et septem panes in quattuor milia quot sportas fragmentorum tulistis et dicunt ei septem.
21 Et dicebat eis : Quomodo nondum intelligitis ?
Et dicebat eis quomodo nondum intellegitis.
22 Et veniunt Bethsaidam, et adducunt ei cæcum, et rogabant eum ut illum tangeret.
Et veniunt Bethsaida et adducunt ei caecum et rogabant eum ut illum tangeret.
23 Et apprehensa manu cæci, eduxit eum extra vicum ; et exspuens in oculos ejus, impositis manibus suis, interrogavit eum si quid videret.
Et adprehendens manum caeci eduxit eum extra vicum et expuens in oculos eius inpositis manibus suis interrogavit eum si aliquid videret.
24 Et aspiciens, ait : Video homines velut arbores ambulantes.
Et aspiciens ait video homines velut arbores ambulantes.
25 Deinde iterum imposuit manus super oculos ejus ; et cœpit videre ; et restitutus est ita ut clare videret omnia.
Deinde iterum inposuit manus super oculos eius et coepit videre et restitutus est ita ut videret clare omnia.
26 Et misit illum in domum suam, dicens : Vade in domum tuam ; et si in vicum introieris, nemini dixeris.
Et misit illum in domum suam dicens vade in domum tuam et si in vicum introieris nemini dixeris.
27 Et egressus est Jesus, et discipuli ejus in castella Cæsareæ Philippi ; et in via interrogabat discipulos suos, dicens eis : Quem me dicunt esse homines ?
Et egressus est Iesus et discipuli eius in castella Caesareae Philippi et in via interrogabat discipulos suos dicens eis quem me dicunt esse homines.
28 Qui responderunt illi, dicentes : Joannem Baptistam, alii Eliam, alii vero quasi unum de prophetis.
Qui responderunt illi dicentes Iohannem Baptistam alii Heliam alii vero quasi unum de prophetis.
29 Tunc dicit illis : Vos vero quem me esse dicitis ? Respondens Petrus, ait ei : Tu es Christus.
Tunc dicit illis vos vero quem me dicitis esse respondens Petrus ait ei tu es Christus.
30 Et comminatus est eis, ne cui dicerent de illo.
Et comminatus est eis ne cui dicerent de illo.
31 Et cœpit docere eos, quoniam oportet Filium hominis pati multa, et reprobari a senioribus, et a summis sacerdotibus, et scribis, et occidi ; et post tres dies resurgere.
Et coepit docere illos quoniam oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere.
32 Et palam verbum loquebatur. Et apprehendens eum Petrus, cœpit increpare eum.
Et palam verbum loquebatur et adprehendens eum Petrus coepit increpare eum.
33 Qui conversus, et videns discipulos suos, comminatus est Petro, dicens : Vade retro me, Satana, quoniam non sapis quæ Dei sunt, sed quæ sunt hominum.
Qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro dicens vade retro me Satana quoniam non sapis quae Dei sunt sed quae sunt hominum.
34 Et convocata turba cum discipulis suis, dixit eis : Si quis vult me sequi, deneget semetipsum ; et tollat crucem suam, et sequatur me.
Et convocata turba cum discipulis suis dixit eis si quis vult post me sequi deneget se ipsum et tollat crucem suam et sequatur me.
35 Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam ; qui autem perdiderit animam suam propter me, et Evangelium, salvam faciet eam.
Qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me et evangelium salvam eam faciet.
36 Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum ; et detrimentum animæ suæ faciat ?
Quid enim proderit homini si lucretur mundum totum et detrimentum faciat animae suae.
37 Aut quid dabit homo commutationis pro anima sua ?
Aut quid dabit homo commutationem pro anima sua.
38 Qui enim me confusus fuerit, et verba mea in generatione ista adultera et peccatrice ; et filius hominis confundetur eum, cum venerit in gloria patris sui cum angelis sanctis.
Qui enim me confusus fuerit et mea verba in generatione ista adultera et peccatrice et Filius hominis confundetur eum cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis.
Hieronymus Vulgata (IntraText Edition - Concordantiæ biblicæ plenæ) || Vulgatæ Editionis, Sixti V et Clementis VIII, Anno 2009, R. Conte Editore : SacredBible.org — Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio.
