O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

1º Livro dos Reis

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 17

(Versículos e sumário)

17 E Elias Tesbita, dos habitantes de Galaad, disse a Acab: Viva o Senhor Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não cairá nem orvalho nem chuva, senão conforme as palavras da minha boca.

Et dixit Helias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Ahab vivit Dominus Deus Israhel in cuius conspectu sto si erit annis his ros et pluvia nisi iuxta oris mei verba.

2 E dirigiu o Senhor a sua palavra a Elias, dizendo:

Et factum est verbum Domini ad eum dicens.

3 Retira-te daqui, e vai para a banda do Oriente, e esconde-te ao pé da torrente de Carith, que é defronte do Jordão,

Recede hinc et vade contra orientem et abscondere in torrente Charith qui est contra Iordanem.

4 E lá beberás da torrente; e eu mandei aos corvos que te sustentem ali mesmo.

Et ibi de torrente bibes corvisque praecepi ut pascant te ibi.

5 Partiu pois, e obrou em conformidade da ordem do Senhor, e tendo-se retirado, se alojou ao pé da torrente de Carith, que é defronte do Jordão.

Abiit ergo et fecit iuxta verbum Domini cumque abisset sedit in torrente Charith qui est contra Iordanem.

6 E os corvos lhe traziam pela manhã pão e carne, e ele bebia da torrente.

Corvi quoque deferebant panem et carnes mane similiter panem et carnes vesperi et bibebat de torrente.

7 Mas passados dias secou-se a torrente; porque não tinha chovido sobre a terra.

Post dies autem siccatus est torrens non enim pluerat super terram.

8 Falou-lhe pois o Senhor, dizendo:

Factus est igitur sermo Domini ad eum dicens.

9 Levanta-te, e vai para Sarepta dos Sidônios e ali estarás; porque eu ordenei a uma mulher viúva que te sustente.

Surge et vade in Sareptha Sidoniorum et manebis ibi praecepi enim ibi mulieri viduae ut pascat te.

10 Levantou-se, e foi para Sarepta. E quando ele tinha chegado à porta da cidade, lhe apareceu uma mulher viúva apanhando lenha, e ele a chamou, e lhe disse: Dá-me num vaso um pouco d’água para beber.

Surrexit et abiit Sareptham cumque venisset ad portam civitatis apparuit ei mulier vidua colligens ligna et vocavit eam dixitque da mihi paululum aquae in vase ut bibam.

11 E quando ela lha ia buscar, gritou Elias após ela, dizendo: Traze-me também, te peço, um bocado de pão na tua mão.

Cumque illa pergeret ut adferret clamavit post tergum eius dicens adfer mihi obsecro et buccellam panis in manu tua.

12 Ela lhe respondeu: Viva o Senhor teu Deus, que não tenho pão, senão somente obra de um punhado de farinha numa panela, e um pouco de azeite na almotolia; eis aqui ando eu ajuntando uns pauzinhos para ir prepará-lo para mim, e para meu filho para comermos, e depois morrer.

Quae respondit vivit Dominus Deus tuus quia non habeo panem nisi quantum pugillus capere potest farinae in hydria et paululum olei in lecytho en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illud mihi et filio meo ut comedamus et moriamur.

13 Elias lhe disse: Não temas, mas vai, e faze como disseste; contudo faze primeiro para mim desse pouco de farinha um pãozinho cozido debaixo do rescaldo, e traze-mo; para ti e para teu filho o farás depois.

Ad quam Helias ait noli timere sed vade et fac sicut dixisti verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum et adfer ad me tibi autem et filio tuo facies postea.

14 Porque eis aqui o que diz o Senhor Deus de Israel: A farinha que está na panela não faltará, nem se diminuirá na almotolia o azeite até o dia em que o Senhor faça cair chuva sobre a terra.

Haec autem dicit Dominus Deus Israhel hydria farinae non deficiet nec lecythus olei minuetur usque ad diem in qua daturus est Dominus pluviam super faciem terrae.

15 Foi pois a mulher, e fez como Elias tinha dito; e comeu ele, e ela e toda a sua casa. E desde aquele dia

Quae abiit et fecit iuxta verbum Heliae et comedit ipse et illa et domus eius et ex illa die.

16 Não faltou a farinha da panela, nem se diminuiu o azeite da almotolia, conforme o que o Senhor tinha predito por Elias.

Hydria farinae non defecit et lecythus olei non est inminutus iuxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Heliae.

17 Depois aconteceu adoecer o filho desta viúva, mãe de família, e a doença era tão forte, que já não respirava.

Factum est autem post verba haec aegrotavit filius mulieris matris familiae et erat languor fortis nimis ita ut non remaneret in eo halitus.

18 Disse ela pois a Elias: Que te fiz eu, ó homem de Deus? Acaso vieste tu a minha casa, para excitares em mim a memória de meus pecados, e me matares meu filho?

Dixit ergo ad Heliam quid mihi et tibi vir Dei ingressus es ad me ut rememorarentur iniquitates meae et interficeres filium meum.

19 E Elias lhe disse: Dá-me cá o teu filho. E tomou-o do seu regaço e o levou à câmara onde ele mesmo assistia, e o pôs em cima do seu leito.

Et ait ad eam da mihi filium tuum tulitque eum de sinu illius et portavit in cenaculum ubi ipse manebat et posuit super lectulum suum.

20 E clamou ao Senhor, e disse: Senhor meu Deus, que até a uma viúva, que me sustenta como pode, afligiste matando-lhe seu filho?

Et clamavit ad Dominum et dixit Domine Deus meus etiamne viduam apud quam ego utcumque sustentor adflixisti ut interficeres filium eius.

21 E estendeu-se depois, e se mediu três vezes sobre o menino, e gritou ao Senhor, e disse: Senhor meu Deus, faze, te rogo, que a alma deste menino torne às suas entranhas.

Et expandit se atque mensus est super puerum tribus vicibus clamavitque ad Dominum et ait Domine Deus meus revertatur oro anima pueri huius in viscera eius.

22 E o Senhor ouviu a voz de Elias, e a alma do menino tornou a entrar nele e ele recobrou a vida.

Exaudivit Dominus vocem Heliae et reversa est anima pueri intra eum et revixit.

23 E Elias tomou o menino, e o desceu da sua câmara à casa de baixo, e o entregou a sua mãe, e lhe disse: Eis-aí tens vivo a teu filho.

Tulitque Helias puerum et deposuit eum de cenaculo in inferiorem domum et tradidit matri suae et ait illi en vivit filius tuus.

24 E a mulher respondeu a Elias: Agora nisto conheço eu que tu és um homem de Deus, e que a palavra do Senhor é verdadeira na tua boca.

Dixitque mulier ad Heliam nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu et verbum Domini in ore tuo verum est.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir