18 Muito tempo depois dirigiu o Senhor a sua palavra a Elias, no terceiro ano, dizendo: Vai, e apresenta-te diante de Acab, para eu dar chuva sobre a terra.
Post dies multos verbum Domini factum est ad Heliam in anno tertio dicens vade et ostende te Ahab ut dem pluviam super faciem terrae.
2 Partiu pois Elias, para se mostrar a Acab; e a fome era extrema em Samaria.
Ivit ergo Helias ut ostenderet se Ahab erat autem fames vehemens in Samaria.
3 E chamou Acab a Abdias, mordomo da sua casa; Abdias porém temia muito o Senhor.
Vocavitque Ahab Abdiam dispensatorem domus suae Abdias autem timebat Dominum valde.
4 Porque quando Jezabel matava os profetas do Senhor, ele Abdias tomou cem profetas, e os escondeu numas cavernas, cinquenta noutra, e os sustentou de pão e água.
Nam cum interficeret Hiezabel prophetas Domini tulit ille centum prophetas et abscondit eos quinquagenos in speluncis et pavit eos pane et aqua.
5 Disse pois Acab a Abdias: Vai por estas terras todas às fontes de águas, e a todos os vales, a ver se podemos achar erva e salvar a vida aos cavalos, e aos machos e não pereçam de todo os animais.
Dixit ergo Ahab ad Abdiam vade in terram ad universos fontes aquarum et in cunctas valles si forte invenire possimus herbam et salvare equos et mulos et non penitus iumenta intereant.
6 E repartiram entre si as terras, para discorrerem por elas; Acab ia por um caminho, e Abdias separadamente ia por outro.
Diviseruntque sibi regiones ut circuirent eas Ahab ibat per viam unam et Abdias per viam alteram seorsum.
7 E quando Abdias estava em caminho, Elias se encontrou com ele; e Abdias tendo-o conhecido, se prostrou com o rosto em terra, e disse: És tu, Elias meu senhor?
Cumque esset Abdias in via Helias occurrit ei qui cum cognovisset eum cecidit super faciem suam et ait num tu es domine mi Helias.
8 Ele lhe respondeu: Sou eu. Vai, e dize a teu amo: eis aqui está Elias.
Cui ille respondit ego vade dic domino tuo adest Helias.
9 E ele disse: Que pecado cometi eu, para me entregares nas mãos de Acab a mim teu servo, para ele me matar?
Et ille quid peccavi inquit quoniam trades me servum tuum in manu Ahab ut interficiat me.
10 Viva o Senhor, teu Deus, que não há nação, nem reino, onde meu amo te não tenha mandado buscar; e dizendo-lhe todos: Não está aqui; tem ele conjurado um por um a todos os reis e povos, por te não acharem.
Vivit Dominus Deus tuus non est gens aut regnum quo non miserit dominus meus te requirens et respondentibus cunctis non est hic adiuravit regna singula et gentes eo quod minime repperireris.
11 E agora me dizes tu: Vai, e dize a teu amo: eis aqui está Elias.
Et nunc dicis mihi vade et dic domino tuo adest Helias.
12 E quando eu me apartar de ti, te levará o espírito do Senhor para um lugar que eu ignoro; e entrando a Acab lho direi, e não te achando, ele me matará; mas teu servo teme o Senhor desde a sua infância.
Cumque recessero a te spiritus Domini asportabit te in locum quem ego ignoro ingressus nuntiabo Ahab et non inveniet te et interficiet me servus autem tuus timet Dominum ab infantia sua.
13 Acaso não se te disse a ti meu Senhor, o que eu fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor, que escondi cem destes profetas do Senhor numas cavernas cinquenta numa e cinquenta noutra, e os sustentei de pão e água?
Numquid non indicatum est tibi domino meo quid fecerim cum interficeret Hiezabel prophetas Domini quod absconderim de prophetis Domini centum viros quinquagenos et quinquagenos in speluncis et paverim eos pane et aqua.
14 E agora dizes tu: Vai, e dize a teu amo: eis aqui está Elias; para ele me matar.
Et nunc tu dicis vade et dic domino tuo adest Helias ut interficiat me.
15 E Elias disse: Viva o Senhor dos exércitos, em cuja presença estou, que eu me apresentarei hoje diante dele.
Dixit Helias vivit Dominus exercituum ante cuius vultum sto quia hodie apparebo ei.
16 Foi pois Abdias ter com Acab, e o avisou; e Acab saiu a encontrar-se com Elias.
Abiit ergo Abdias in occursum Ahab et indicavit ei venitque Ahab in occursum Heliae.
17 E vendo-o, disse: Acaso és tu aquele que trazes perturbado a Israel?
Et cum vidisset eum ait tune es ille qui conturbas Israhel.
18 E Elias respondeu: Não sou eu o que perturbei a Israel, mas és tu, e a casa de teu pai, por terdes deixado os mandamentos do Senhor, e por terdes seguido a Baal;
Et ille ait non turbavi Israhel sed tu et domus patris tui qui dereliquistis mandata Domini et secuti estis Baalim.
19 Mas, não obstante, manda agora, e faze ajuntar todo o povo de Israel no monte Carmelo, e os quatrocentos e cinquenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas dos bosques, que comem da mesa de Jezabel.
Verumtamen nunc mitte et congrega ad me universum Israhel in monte Carmeli et prophetas Baal quadringentos quinquaginta prophetasque lucorum quadringentos qui comedunt de mensa Hiezabel.
20 Mandou pois Acab buscar todos os filhos de Israel, e ajuntou os profetas no monte Carmelo.
Misit Ahab ad omnes filios Israhel et congregavit prophetas in monte Carmeli.
21 E Elias chegando-se a todo o povo, disse: Até quando claudicareis vós para duas partes? Se o Senhor é o Deus, segui-o; se porém o é Baal, segui-o. E o povo lhe não respondeu nem uma só palavra.
Accedens autem Helias ad omnem populum ait usquequo claudicatis in duas partes si Dominus est Deus sequimini eum si autem Baal sequimini illum et non respondit ei populus verbum.
22 E tornou a dizer Elias ao povo: Eu sou o único que fiquei dos profetas do Senhor; mas os profetas de Baal chegam a quatrocentos e cinquenta homens.
Et ait rursum Helias ad populum ego remansi propheta Domini solus prophetae autem Baal quadringenti et quinquaginta viri sunt.
23 Deem-se-nos dois bois, e eles escolham para si um boi, e fazendo-o em quartos, o ponham sobre a lenha, mas não lhe metam fogo por baixo; e eu tomarei o outro boi, e o porei sobre a lenha, mas não lhe meterei fogo por baixo.
Dentur nobis duo boves et illi eligant bovem unum et in frusta caedentes ponant super ligna ignem autem non subponant et ego faciam bovem alterum et inponam super ligna ignemque non subponam.
24 Invocai vós os nomes dos vossos deuses, e eu invocarei o nome do meu Senhor; e o Deus que ouvir mandando fogo, esse seja o Deus. Todo o povo respondendo, disse: Ótima proposição.
Invocate nomina deorum vestrorum et ego invocabo nomen Domini et deus qui exaudierit per ignem ipse sit Deus respondens omnis populus ait optima propositio.
25 Disse pois Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós um boi, e começai vós primeiro, porque sois em maior número; e invocai os nomes dos vossos deuses, e não ponhais fogo por baixo.
Dixit ergo Helias prophetis Baal eligite vobis bovem unum et facite primi quia vos plures estis et invocate nomina deorum vestrorum ignemque non subponatis.
26 Eles pois tendo tomado o boi, que lhes foi dado, o sacrificaram; e invocavam o nome de Baal, desde a manhã até ao meio-dia, dizendo: Baal ouve-nos. Mas não se percebia voz, nem quem respondesse; e passavam saltando da outra parte do altar que tinham feito.
Qui cum tulissent bovem quem dederat eis fecerunt et invocabant nomen Baal de mane usque ad meridiem dicentes Baal exaudi nos et non erat vox nec qui responderet transiliebantque altare quod fecerant.
27 E sendo já meio-dia, Elias os motejava, dizendo: Gritai mais alto; porque esse deus, ou está talvez falando a alguém; ou está em alguma estalagem, ou no caminho, ou talvez dorme, e necessita que o acordem.
Cumque esset iam meridies inludebat eis Helias dicens clamate voce maiore deus enim est et forsitan loquitur aut in diversorio est aut in itinere aut certe dormit ut excitetur.
28 Eles pois gritavam ainda mais de rijo, e se retalhavam segundo o seu costume com canivetes e lancêtas, até se cobrirem de sangue.
Clamabant ergo voce magna et incidebant se iuxta ritum suum cultris et lanceolis donec perfunderentur sanguine.
29 Mas passado o meio-dia, e enquanto eles profetizavam chegou o tempo em que era costume oferecer-se o sacrifício, e não se ouvia voz, nem havia quem respondesse, nem ouvisse seus rogos.
Postquam autem transiit meridies et illis prophetantibus venerat tempus quo sacrificium offerri solet nec audiebatur vox neque aliquis respondebat nec adtendebat orantes.
30 Disse Elias a todo o povo: Chegai-vos a mim. E chegando-se o povo a ele, refez Elias o altar do Senhor, que tinha sido destruído.
Dixit Helias omni populo venite ad me et accedente ad se populo curavit altare Domini quod destructum fuerat.
31 E tomou doze pedras conforme o número das tribos dos filhos de Jacob, a quem o Senhor dirigira a sua palavra, dizendo: Israel será o teu nome.
Et tulit duodecim lapides iuxta numerum tribuum filiorum Iacob ad quem factus est sermo Domini dicens Israhel erit nomen tuum.
32 E destas pedras edificou um altar em nome do Senhor; é fez um regueiro, como de dois pequenos regos ao redor do altar,
Et aedificavit lapidibus altare in nomine Domini fecitque aquaeductum quasi per duas aratiunculas in circuitu altaris.
33 E consertou a lenha; e dividido o boi em quartos, o pôs sobre a lenha,
Et conposuit ligna divisitque per membra bovem et posuit super ligna.
34 E disse: Enchei de água quatro talhas, e entornai-as sobre o holocausto, e sobre a lenha. E disse outra vez: Fazei isto ainda segunda vez. E tendo-o eles feito segunda vez, disse: Fazei ainda terceira vez isto mesmo. E eles o fizeram terceira vez,
Et ait implete quattuor hydrias aqua et fundite super holocaustum et super ligna rursumque dixit etiam secundo hoc facite qui cum fecissent et secundo ait etiam tertio id ipsum facite feceruntque et tertio.
35 E as águas corriam ao redor do altar, e o regueiro se encheu.
Et currebant aquae circa altare et fossa aquaeductus repleta est.
36 E sendo já o tempo de se oferecer o holocausto, chegando-se o profeta Elias, disse: Senhor Deus de Abraão, e de Isaac, e de Israel, mostra hoje que tu és o Deus de Israel, e que eu sou teu servo, e que por tua ordem eu fiz todas estas coisas.
Cumque iam tempus esset ut offerretur holocaustum accedens Helias propheta ait Domine Deus Abraham Isaac et Israhel hodie ostende quia tu es Deus Israhel et ego servus tuus et iuxta praeceptum tuum feci omnia verba haec.
37 Ouve-me, Senhor, ouve-me; para que este povo aprenda que tu és o Senhor Deus, e que tu converteste novamente o seu coração.
Exaudi me Domine exaudi me ut discat populus iste quia tu es Dominus Deus et tu convertisti cor eorum iterum.
38 Caiu pois fogo do Senhor, e devorou o holocausto, e a lenha, e as pedras, lambendo o mesmo pó, e a água, que estava no regueiro.
Cecidit autem ignis Domini et voravit holocaustum et ligna et lapides pulverem quoque et aquam quae erat in aquaeductu lambens.
39 O que tendo visto todo o povo, prostrou-se com o rosto em terra, e disse: O Senhor é o Deus, o Senhor é o Deus.
Quod cum vidisset omnis populus cecidit in faciem suam et ait Dominus ipse est Deus Dominus ipse est Deus.
40 E Elias lhes disse: Apanhai os profetas de Baal, e não escape deles nem um só. E, tendo-os o povo agarrado, Elias os levou à torrente de Cison, e ali os matou.
Dixitque Helias ad eos adprehendite prophetas Baal et ne unus quidem fugiat ex eis quos cum conprehendissent duxit eos Helias ad torrentem Cison et interfecit eos ibi.
41 E disse Elias a Acab: Vai, come, e bebe; porque se ouve o ruído duma grande chuva.
Et ait Helias ad Ahab ascende comede et bibe quia sonus multae pluviae est.
42 Acab se retirou a comer e beber; Elias porém subiu ao alto do Carmelo, e inclinado por terra meteu o seu rosto entre os seus joelhos,
Ascendit Ahab ut comederet et biberet Helias autem ascendit in vertice Carmeli et pronus in terram posuit faciem inter genua sua.
43 E disse ao seu criado: Vai e olha para a banda do mar. Tendo este ido, e tendo olhado disse: Não há nada. E Elias lhe disse segunda vez: Torna a ir sete vezes.
Et dixit ad puerum suum ascende et prospice contra mare qui cum ascendisset et contemplatus esset ait non est quicquam et rursum ait illi revertere septem vicibus.
44 E à sétima vez, eis que uma pequena nuvem se levantava do mar, bem como a pegada de homem. Disse-lhe Elias: Vai, e dize a Acab: Faze meter os cavalos no teu coche e corre, não te apanhe a chuva.
In septima autem vice ecce nubicula parva quasi vestigium hominis ascendebat de mari qui ait ascende et dic Ahab iunge et descende ne occupet te pluvia.
45 E quando ele se voltava para uma e para outra parte, eis que se cobriu o céu de trevas, e vieram nuvens, e vento, e caiu uma grande chuva. Acab pois subindo ao coche foi para Jezrahel;
Cumque se verterent huc atque illuc ecce caeli contenebrati sunt et nubes et ventus et facta est pluvia grandis ascendens itaque Ahab abiit in Hiezrahel.
46 E a mão do Senhor foi sobre Elias, e tendo-se cingido os rins, corria adiante de Acab, até chegar a Jezrahel.
Et manus Domini facta est super Heliam accinctisque lumbis currebat ante Ahab donec veniret in Hiezrahel.
Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.